Naam: De Romein, Chrysoblephus Laticeps waarnaar de site is vernoemd. Er zijn verschillende plaatsen aan de Zuid-Afrikaanse kust die bekend staan als "Roman Rock", en Roman Reef, en het is waarschijnlijk dat ze allemaal vernoemd zijn naar de gewone endemische rifvis, de Roman, Chrysoblephus Laticeps. Diepte: Maximale diepte is op het zand op ongeveer 21 m naar het zuiden en oosten. De bovenkant van het rif breekt op sommige plaatsen het oppervlak. Het oostelijke deel van het rif heeft een groter dieptebereik dan het westelijke deel. Zeeleven: De rotsen zijn bedekt met een verscheidenheid aan organismen, afhankelijk van de diepte en oriëntatie. De intergetijdende en ondiepe subtidale zone van het hoofdrif kan zwaar worden bedekt door zwarte mosselen. Er zijn kelp en zee-egels op de toppen in ondiepere gebieden, en rood aas en andere grote solitaire ascidians zijn verspreid. De steilere zijkanten zijn grotendeels bedekt met gewone veersterren, met enkele dichte gebieden met paarse zeekomkommers op de toppen van richels. Er zijn ook af en toe zeewaaiers, sommige vrij groot. Het zand is grof en schelachtig bij de rotsen, en er zijn zandsterren, broze sterren, zandslakken, Cerianthids en paarse zeepennen op het zand. Dichte opeenhopingen van de stekelige zeesterren kunnen soms worden gevonden, vaak wanneer er grote aantallen mosselen zijn. Fotografie: dit is een goede fotografische site. Macro- of groothoeklenzen worden aanbevolen. Topography: Roman Rock - Vlakke grof shelly zandbodem op 15 tot 18 m met grote granieten hoekstenen. Zeer grote rotsblokken en ontsluitingen strekken zich uit over een vrij groot gebied, met diepe geulen en hoge ruggen. Dramatische opluchting. Twee grote rotsen breken het oppervlak en ondersteunen de structuur van de vuurtoren en een klein helikopterplatform. De lengteas van het rif loopt ruwweg zuidoost-noordwest en het hoofdrif is ongeveer 400 m lang en 110 m breed van noord naar zuid, met het breedste punt ten oosten van de vuurtoren. Het oostelijke deel van het rif heeft een zeer hoog profiel en strekt zich uit van het zand tot ondieper dan 3 meter op verschillende plaatsen, hoewel het uiterste zuidoosten meer geleidelijk afloopt. Het westelijke deel wordt afgebakend door een diepe geulopening naar het zuiden, met een zandbodem die zich een eind over het rif uitstrekt, waardoor het ondiepere westelijke deel bijna wordt losgekoppeld van het oostelijke deel. De minimale diepte van het westelijke deel is ongeveer 10 m, en een groot deel ervan is dieper dan 12 m. Er is een kleinere rifrug ongeveer evenwijdig aan het hoofdrif op ongeveer 20 m afstand ten noordoosten van het noordwestelijke uiteinde van het hoofdrif, en een paar niet-onderzochte plekken in de buurt.